Juniperus semiglobosa

Foto: De Juniperus semiglobosa in pinetum Blijdenstein in Hilversum.

Juniperussen van de Aksu-Djabagly (2)
Juniperus bossen in de Aksu-Zhabagly.
Mooie bergmassieven, een eindeloze woestijn, kamelen, wilde paarden grazen er en niet te vergeten de nomaden. Geslapen in yurts, met in het midden een soort potkachel, lekker warm, want ‘s nachts vroor het en overdag een zomerse temperatuur.3 soorten groeien er de : J.Excelsa var. polycarpos, de J.Pseudosabina en de J. Semiglobosa. We zijn in Kazakstan en bezoeken het Aksu-Zhabagly natuurreservaat in het westen van het gebergte Tian Shan. Het reservaat is 130.000 ha groot en ligt op 1100 tot 4200 meter boven zeeniveau. De Juniperus semiglobosa ook wel Himalayapotlood genoemd groeit in de bergen van centraal Azië en is meer een struik dan een boom en heeft een schilferige schors. In de westelijke Himalaya komt hij voor in alle landen die eindigen op ‘stan’. De kegels zijn afgeplat bolvormig vandaar de naam semiglobosa. Hij groeit soms samen met de Cedrus deodara. In het park vind je open bossen met alleen maar de Juniperus Juniperus pseudosabina komt voor in centraal Azië tot in China veelal in open jeneverbesbossen. Open in dit geval betekent dat de bomen solitair groeien en voldoende ruimte om zich heen hebben. De Turkestanjeneverbes groeit zelfs op hoogtes tot 4000 meter. Zelf hebben we enkele stuks opgekweekt uit zaad. Deze bomen doen het op gedeeltelijke kleigrond erg goed en groeien behoorlijk snel. Daarbij laat hij zich gemakkelijk vermeerderen door stekken. Bij aanraking voelen de takken licht stekelig aan. Het is een mooie opgaande, volle jeneverbes die hier ontegenzeglijk wel wat meer geplant zou mogen worden. De Akzu Zhabagly kent 44 soorten zoogdieren, de meest tot de verbeelding sprekende soort is de sneeuwluipaard, deze wordt echter zelden waargenomen; iedereen kent de beelden van nachtcamera’s die zijn uitgezonden door National Geografic. Het is ook het leefgebied van de Himalaya bruine beer (Isabelbeer). De lagere delen van het park worden bedekt met semi-woestijn en steppen die in het voorjaar een kleurrijk tapijt vormen. De Akzu rivier heeft een heuse canyon van 500 meter diepte uitgeslepen, het dal herbergt bossen die bestaan uit de Malus sieversii en de Acer turkestanicum. Wilde appels en druiven zijn hier ook te vinden. Juniperus excelsa var. polycarpos, de ssp. van de Perzische jeneverbes, komt voor in de bergen van Iran, ten oosten en naar het noordwesten van Pakistan. En er is een geïsoleerde populatie in de Jebal Akhdar, de groene berg van Oman. Het hout van de jeneverbes (algum) is de verzamelnaam van houtsoorten die gebruikt zijn bij de bouw van Salomo’s tempel. Volgens het boek van eerste Koningen waren dit ceder en pijnbomen. Het hout is van een goede kwaliteit en duurzaam. De struik groeit ook samen met de stinkende jeneverbes, de Juniperus foetidissima, op hoogten van 1200 tot 3000 meter.semiglobosa. Pinetum Blijdenstein te Hilversum heeft een jeugdig exemplaar in de collectie (foto's). Deze staat dicht bij de beheerderswoning. Voordat we naar het reservaat vertrekken bezoeken we Alma-Ata, grote hotels, dure westerse auto’s, sjieke winkelstraten en de beroemde ijsbaan Medeo, waar de fameuze schaatser Grishin in 1963 voor het eerst onder de 40 seconden dook (op een ijsbaan? red.) met een tijd van 39,6 seconden op de 500 meter.u-Zhabagly natuurreservaat Onder zeer primitieve omstandigheden hebben we hier in 2005 een aantal dagen doorgebracht. Veel wandelmogelijkheden langs rivieren en door bergkloven. Mooie planten en bloemen gezien en natuurlijk de open jeneverbesbossen.

Foto's